Zawroty głowy i problemy z równowagą – jak leczyć?

Długotrwałe kłopoty z równowagą to problem dotyczący szerokiej grupy osób, nie wyłączając z tego ludzi będących w pełni sił witalnych. O ile krótkotrwałe zaburzenia równowagi są objawem w naszym życiu stosunkowo normalnym, i w większości przypadków nie jest konieczne ich leczenie, o tyle sytuacje, w których pomimo upływających dni zawroty głowy nie ustają nie powinny być ignorowane. Mogą być one bowiem objawem poważnego stanu chorobowego. W takiej sytuacji powinniśmy jak najszybciej wybrać się do lekarza laryngologa, który powinien przeprowadzić dokładne badania.

Czym są zawroty głowy?

Terminem „zawroty głowy” określa się uczucie osłabienia, wirowanie przed oczami, chwianie się, odczucie falowania, dezorientację. Powyższym objawom często towarzyszą inne symptomy, takie jak – przykładowo – obfite poty, wymioty, szumy uszne, niedosłyszenie.

Nie należy utożsamiać problemów z utrzymaniem równowagi z zawrotami głowy. Medycznie rozumiany termin zawroty głowy jest określeniem zarezerwowanym dla zaburzeń pracy ucha wewnętrznego.
Dokładne odróżnienie zawrotów głowy od „normalnych” zaburzeń równowagi wymaga szerokiej wiedzy medycznej, i jest praktycznie niemożliwe bez pomocy lekarza.
Wizyta u laryngologa powinna zacząć się od przeprowadzenia dokładnego wywiadu z chorym. W trakcie wywiadu Pacjent przedstawia występujące u niego objawy, co ma bardzo duże znaczenie dla uzyskania wiarygodnej diagnozy.
Następnym etapem jest przeprowadzenie szczegółowego badania laryngologicznego, obejmującego między innymi wykonanie testów metodą Fitzgeralda-Hallpike’a, sprawdzania oczopląsu położeniowego w szeregu pozycji, oraz badanie oczopląsu napędowego w trakcie zmiany, przez pacjenta, położenia.
Wyjątkową czułość zapewniają okulary Frenzla, wyposażone w kamery działające w paśmie podczerwieni, co daje możliwość badania oczopląsu w zupełnej ciemności.
Zaburzenia równowagi są jednym z trudniejszych problemów medycznych. Objawy te są w kręgu zainteresowań wielu specjalności lekarskich. Wykonanie kompleksowych badań pomaga jednak potwierdzić lub wykluczyć jeden z najgroźniejszych wariantów – defekt na poziomie ucha wewnętrznego – błędnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*